KENDİNİZİ KONSERİN TAM İÇİNDE HİSSEDEBİLECEĞİNİZ ALBÜM : DEPECHE MODE - 101

Depeche Mode'u anlatamayacağım kadar çok seviyorum ve bu yüzden yaptıkları her şey benim için çok özel. Depeche Mode denildiğinde maalesef grubu sadece 1-2 şarkısıyla gösterilir. Bu durumdan hoşlanmıyorum. Grubun müziklerini ve düşüncelerini merak ettiğim için çok yakından takip ediyorum. Günümüzde gençler gruba karşı bir ilgi göstermiyor diye düşünüyorum açıkçası. Ben mi bu kadar geri kafalıyım, yoksa insanlarda müzik zevki mi öldü? "80'ler grubu dinlenmez yea" falan muhabbetler yapılmasın lütfen. Bir Depeche Mode şarkısı bilmeseniz bile live'larını izlediğiniz zaman içiniz kıpır kıpır olup Dave Gahan gibi dans edebiliyorsunuz. Sayısız Depeche Mode konser albümlerini izledim. Yetmiyor konser albümleri alıp arşivliyorum. Siz de yapın bak güzel oluyor. İzlerken son derece etkide kaldığım 101 adlı Rose Bowl konserinden bahsetmek istiyorum. 1988 yılında 70.000 kişinin önünde konser vermek farklı bir duygudur. O zamanda yaşayan insanların hal ve tavırları, bütün şarkılara dans ederek eşlik edilmesi, izleyicilerin nerede coşacağını bilen, grubun gençlik halleri ve ortamdaki atmosfer konseri kılan müthiş detay. 101 albümü iki CD'den oluşuyor. 1. CD'de iki saatlik belgesel ve araya sıkıştırılmış parça parça performanslar güzel düşünülmüş. Belgeselden kastım hayranlarla yapılmış röportaj ve grup üyelerinin konser için yaptığı hazırlık, röportaj ve günlük rutinleri anlatılıyor. 2. CD'de de sadece performanslar var. Belgesel izlemek istemeyip sadece konseri izlemek isteyenlere yapılmış. Güzel. İki saatlik belgeselden sonra ikinci CD'yi takıp konserin tamamını izledim. Eskiye dair bir şeyler izleyince çok mutlu oluyorum. İlk defa bir grup sayesinde 80'lere fena merak sardım. Ama ne yapalım, bunlar hep Depeche Mode'un bizleri dans etmeye teşvik etmesi yüzünden. Yapacak bir şey yok severek dinliyoruz. Strangelove'ın Rose Bowl performansına aşırı derece hayran kaldığımı belirtmek isterim. Zaten o şarkının bulunduğu Music For The Masses albümünü beğenerek dinliyorum. İzleyicilerin kendinden geçtiği şarkı. Tabii benim de... Grubun şaheseri Martin Gore, Somebody şarkısını söylerken insanları epey dağıtmıştır. Konserde benim en çok beğendiğim Blasphemous Rumours live'ına öyle bir aşık oldum ki, DM sevdalısı oldum. Konseri yerinde görerek değil de sıcacık yatağımda CD'yi laptop'a takıp seyrederek aktarıyorum. Bundan birkaç ay önce internette okuduğum bir yazıda "bir konser yazısı  yazmak için orada bulunmak şart mıdır?" diye sormuş birisi. O kadar haklı ki yabancı ülkeye gidip konseri canlı kanlı izleyemezsin anca evde el sallamak zorunda kalırsın. Neyse ki konser albümleri artık VCD formatında bulunup arşivlenebiliyor en azından bunlarla yetiniyoruz. Konseri yerine gidip doya doya izlemek en mantıklı olanı ama şartlar bazen el vermiyor. Kült fenomenlerin bir şarkısı var Stripped adında. Martin Gore'un lirik konusunda insanların ağzını açık bıraktırıyor desem abartmış olmayacağım. Müthiş ötesi bir şey. Dave bu şarkının duygusunu öyle bir aktarıyor ki dinleyicilerine hayran olmamak elde değil. Depeche Mode fantezisi de bu olsa gerek. Bu konser Depeche Mode'un çok daha etkileyici olduğunun kanıtı. İzlemesi çok zevkli bir konser. Hala bu konserden haberi olmayan insanlar var. Lütfen izleyin ve izlettirin. Konserdeki atmosfer çok iyi bir canlı performansa sahip. Never Let Me Down Again var ya en iyi konser şarkısı. Yalan yok bu şarkıda gözlerim epey doldu. Aynı zamanda bazı konserlerin kapanış şarkısı olur, biraz da onun etkisi var. Bitince konserin etkisinden çıkıp normal hayata döneriz onun için duygulanıyorum. Just Can't Get Enough şarkısının unutulmaz anlarla dolu bir performansı vardır ki tadı damağınızda kalır garantisini veriyorum! Müthiş harmanlanmış Everything Counts iki gözümün çiçeği. Hemen akabinde tüm stadın göz yaşartıcı birliktelikte söylenilmesi sizi epey duygulandırabilir çünkü abi performans çok iyi be! Şarkı normalde Amerika'yı anlatır ama doğu tınıları parçayı güzel kılıyor. Canlı performansı da bir o kadar harika. Live'a dönelim. Akabinde gelen kurban olduğum 80'ler melodisi, Martin'in nakaratındaki sesiyle muazzam yarattığı ve Dave'in mis İngiliz aksanı. Müthiş ötesi, net. Bu arada konserden çok fazla detay vermedim. İzlediğinizde ne demek istediğimi performanslardan anlarsınız. Rose Bowl'da muazzam bir konser sergileyen Depeche Mode kesinlikle canlı kanlı izlemeniz gereken grupların arasında üst sıralara rahatlıkla koyabilirim. Yazmam gereken başka bir DM konseri olursa okursunuz ama siz 101'le başlayın! Dans etmek mi istiyorsunuz, açın oradan bir konser keyfinizi çıkarın. Dave, Alan, Andy ve Martin'e ne kadar teşekkür edilse az. İyi ki varlar. 

Yorum Gönderme

0 Yorumlar