Şu Konuyu Bir Kapatalım: Linç Yeme Korkusu


Hoş geldiniz. Bugün farklı bir mevzu ile karşınızdayım. Sosyal medyayı hepimizin aktif olarak kullandığı bir dönemden geçiyoruz. Özellikle Twitter, birçok platforma göre derdimizi anlatıp eğlenebildiğimiz, bir günlükten çok her şeyi yapıp yazabildiğimiz bir site haline geldi. Bunlarla birlikte insanlar ne zaman Twitter üzerinden bir tweet alıntılayıp paylaşsa, başka insanlar tarafından bu hep linç haline geldi. Ben bunu hiç anlamıyorum. Bir eleştiri, yorum vs bir şey yapamayacak isek boşuna sosyal medya kullanmayalım, değil mi?

Bunları da geçtim. Geçen hafta bir röportaj izliyorum YouTube üzerinden, bir müzisyen ile gerçekleşiyor bu röportaj. Sunucu normalde suali şöyle soracak "xx neden dağıldı?" fakat bunun yerine "bu suali size sormazsam beni linç ederler" diye bir cümle kurdu. Şaşırıp kaldım. Mesele linç yeme korkusu mu? Ek olarak röportaj yaparken insanları mı baz alıyoruz? Kim ne der ne demez benim umurumda bile değil ve o soruyu da sormam müzisyene. Zaten grup dağılalı yıllar olmuş. Böyle bir tantana ve linç yeme korkusuna gerek yok. Ben kalkıp da mesela şu anda üç kişi ile müzik hayatlarına devam eden Redd'e sormam mesela neden böyle oldu, neden bu insanlar gruptan çıktı diye. Olayın üzerinden yıllar geçmiş. Şimdi soruyu sormadan önce insanlardan linç yerim diye soruyu sormak zorunda kalmak? Yanlış.

Mesela kendimden bir örnek vereyim. Ben bunu Twitter'da paylaşmadım. Bana da geçti "kesin linç yerim" diye ama insanların ne düşündüğü benim umurumda mı? Değil. Görüş de paylaşamayacak isek kapatıp gidelim hesabı. Neyse, ben bunu bayağı bir süredir yazmadım. Arkadaşlar ben Mesut Süre ve Cem Yılmaz'a gülemiyorum. Mesut Süre'nin videolarını izlemiştim 1-2 tanesini ama inanın bir gram keyif almadım. Cem Yılmaz'a da senelerdir gülemiyorum. Şimdi ben bunu itiraf ettim diye linç mi yiyorum? Hayır. Neden bu zamana kadar yazmadım bilmiyorum ama dediğim gibi bana da geçti sanırım linç yeme korkusu. Siz gülersiniz ben gülmem. İzleyene tabii ki saygım var ama ben izleyip gülmüyorum diye beni linç edemez kimse bence. 

Geçen haftalarda bir tweet alıntıladım. Onu da kendi görüşüm olarak, çünkü video tam tweet'lemem için özet niteliğindeydi. Yazdım, peşine hemen "memlekette linçlemek ne kadar kolay olmuş" denildi. Halbuki benim orada linç ettiğim bir durum yoktu. İşte sorun burada başlıyor. Yani, bir tweet atıp bir şey yazıyorsun, hemen "niye linç ettin" sorusunu soruyorlar. Arkadaşlar rica ediyorum şu linç etme ve linç yeme korkunuzu bir aşın. Bırakın insanlar ne istiyorsa yapsınlar. Sırf linç edecekler diye prim kasanlar ile dolu ortalık. Röportaj yapıyorsunuz, linç edeler diye o soruyu sormak zorunda kalıyorsunuz. Gerek yok, bırakın insanlar ne yapıyorsa yapsın. Belli ki anlamayan tipler. İnsanlara göre hareket etmeye de gerek yok. Kimse kimseyi linç etmek zorunda değil. Linç yeme korkusuna da sahip değil! Bırakın da yaşayalım yahu...

Yorum Gönderme

0 Yorumlar