Advertisement

Main Ad

Davulcunun stüdyoda ne işi var?

Bu soruyu da sormazsınız bence. Nedir bu insanların davulculardan alıp veremedikleri hep merak etmişimdir. Biraz davulcular konusundaki hassaslığımı konuşalım diye düşündüm. Efendim, davulcular neden stüdyoda olamasın?

Olay şöyle ki, geçtiğimiz sene Rammstein'ın Instagram'daki hayran sayfası olan RammWiki tarafından paylaşılan stüdyo haberinin altındaki yorumlarına baktığımda çok komik bir yorumla karşılaştım. Haber, grubun davulcusu Christoph Schneider'in stüdyoda olduğu yönündeydi ve insanlar kendi fikirlerini yorumlarda paylaşıyordu. Grubun çıkması planlanan (kesin planlanmış değil, olasılığı bir ihtimal) Viyana konser DVD'si hakkında hayranlar teorilerini öne sürerek yorumlarını paylaşıyorlardı. Ta ki içlerinde birisinin "davulcunun stüdyoda ne işi var?" yorumunu görene kadar. 

Neden olmasın? Konser DVD planı var diye baterist olan üye stüdyoda olup fikir veremez mi?

Sonuçta konserde davulcular, sahnede enstrümanlarını icra ediyorlar.

Bu yorum beni o kadar güldürüyor ki, koluma dövme yaptırasım geliyor, şaka değil.

Davulcular konusunda her zaman hassasım. Bunu Christoph Schneider hayranlığımdan anlayabilirsiniz. 

Bunu tescillemek adına ismini ve imzasını koluma dövme yaptırdığımı da bilirsiniz o halde.

Aylardır getirtmek için Zuhal Müzik'e çabalattırdığım Christoph'un imzalı bagetlerini de hatırlamışsınızdır. Getirttim ve satın alıp koleksiyonuma ekledim.

Evime bir davul almadığım kaldı herhalde. Belki bir gün o da olur, çalmayı istiyorum. 

Davul çalan her müzisyene saygım sonsuz. Çalış tekniklerine hep hayran kalmışımdır.

Bunun için konser performanslarındaki davul kamera videolarına bakmak en büyük etken.

Grup ilişkilerinde her ne kadar solist ve gitarist ön planda olsa da, iş bateristlerde biter.

Christoph Schneider dışında bayılarak davul çalışlarını izlediğim diğer isimler Christian Eigner, Lars Ulrich, Rob Bourdon ilk olarak aklıma gelenler.

Linkin Park'ın Bleed It Out performansındaki Rob Bourdon'un solo performansı hayranlar ve grup üyeleri açısından her zaman önemli olmuştur.

Papa Roach davulcusu Tony Palermo, sahnede kendinden geçer. Yok böyle davul çalış şekli. 

1998'den beri Depeche Mode ile çalışan Christian Eigner'ın sahnedeki davul çalışı Lars Ulrich'in çalış tekniğine çok benzer. Metallica konsere çıksın kimse anlamaz Lars olduğunu. Mimiklerine kadar benzemekte.

Metallica performanslarını izleyip keyif alıyorsam bu Lars Ulrich sayesinde. 

Lars, grup hakkında görüşlerini paylaşırken, insanlar Lars'a pek saygı duymaz çünkü o bir baterist.

Sayamayacağım daha çok şey var, o yüzden baş şişirmek istemiyorum.

Grupların belli başlı projeleri ne olursa olsun, davulcuları yargılamak ve olumsuz eleştiri yapmak biraz ayıp oluyor. Bırakın da stüdyoya girsinler. Davulculara ve davulcuları seven insanlara asla hakaret etmeyin. 

Yorum Gönderme

0 Yorumlar